Kayseri'de 1952 yılında doğan ve ailesinin geçimine destek vermek için 8 yaşındaki çaycılığa başlayıp 60 yıldır çaycılık yapan Kaplan Uzak'ın hayat hikayesi kitaba dönüştü. Gazeteci-Yazar Rıfat Yörük tarafından kaleme alınan kitapta, örnek esnaflığı ve hayatı çay verdiği esnafların gönlünde taht kuran Uzak, kitabını imzalamanın mutluluğunu yaşıyor.
Hayat hikayesini anlatan Uzak, "Ortaokulu bitirdikten sonra imkansızlıklar nedeniyle gündüz okuluna gidemedim, akşam lisesine yazıldım. Akşam lisesini bitirdikten sonra da Erzurum Kimya Kölümünü kazandım ancak babamın vefatı ve işlerim nedeniyle gidemedim. 60 yıldır çaycılık işine devam ediyorum. 1960 yılında, köyden çıktıktan sonra Dabaklarönü Mahallesine taşındık. Fakat babamın düzenli bir işi olmadığı için ağabeyim ile benim ekonomik olarak aileye destek olmamız gerekiyordu. İlk dönemlerde simit satarak başladık. Gece saat 4'de kalkıp simit satıyor, saat 8'de okula gidiyorduk. Daha sonra 12'de okuldan çıkıyor, öğle yemeğini yedikten sonra ayakkabı boyacılığı yapıyordum. Akşam eve giderek, yemeğimi yiyor, daha sonra gece 11'e kadar kahvehanelerde mısır patlağı satıyordum. İlkokul bitmeye yakın öğretmenim kendi evlerinin altındaki dostlar çayevine beni çırak olarak verdi. Orda uzun süre öğlenci olduğumda sabah, sabahçı olduğumda öğlen çalışırdım. Okul döneminde yarım gün çalışıyordum, tatiller de ise bütün gün çalışmaya başladım. Çaycılığı meslek edinmeye başladım. Daha sonra babamla bir çay ocağı açtık. Çay ocağında babam, ağabeyim, ben ve diğer kardeşlerim hep beraber çalışmaya başladık" ifadelerini kullandı.
Hayat hikayesini anlatan Uzak, "Ortaokulu bitirdikten sonra imkansızlıklar nedeniyle gündüz okuluna gidemedim, akşam lisesine yazıldım. Akşam lisesini bitirdikten sonra da Erzurum Kimya Kölümünü kazandım ancak babamın vefatı ve işlerim nedeniyle gidemedim. 60 yıldır çaycılık işine devam ediyorum. 1960 yılında, köyden çıktıktan sonra Dabaklarönü Mahallesine taşındık. Fakat babamın düzenli bir işi olmadığı için ağabeyim ile benim ekonomik olarak aileye destek olmamız gerekiyordu. İlk dönemlerde simit satarak başladık. Gece saat 4'de kalkıp simit satıyor, saat 8'de okula gidiyorduk. Daha sonra 12'de okuldan çıkıyor, öğle yemeğini yedikten sonra ayakkabı boyacılığı yapıyordum. Akşam eve giderek, yemeğimi yiyor, daha sonra gece 11'e kadar kahvehanelerde mısır patlağı satıyordum. İlkokul bitmeye yakın öğretmenim kendi evlerinin altındaki dostlar çayevine beni çırak olarak verdi. Orda uzun süre öğlenci olduğumda sabah, sabahçı olduğumda öğlen çalışırdım. Okul döneminde yarım gün çalışıyordum, tatiller de ise bütün gün çalışmaya başladım. Çaycılığı meslek edinmeye başladım. Daha sonra babamla bir çay ocağı açtık. Çay ocağında babam, ağabeyim, ben ve diğer kardeşlerim hep beraber çalışmaya başladık" ifadelerini kullandı.
