Reklam

Biraz da Şiir

Bu yazı 3764.  defa sizin tarafınızdan okunuyor.

       Teknolojinin çığ gibi sınır tanımaz yükselişi neticesinde bir kısım değerlerimizi maalesef yavaş yavaş kaybediyoruz. Seksenli yıllarda televizyonlar, daha sonraları videolar ve iki binli yıllarda da internet artık ailemizden biri oldu. Akşam evimize geldiğimizde eşimizle çocuklarımızla sohbet etmez olduk.

 

       Misafirlerimizle hoş sohbetleri unuttuk. Dertleşemez olduk. Konuşmalarımız nasılsın, iyi misinden öteye gitmiyor artık. Eskiden televizyon karşısına put kesilirdik. Şimdi bilgisayar başında… Kısacası biz bizi unuttuk.

       Fazla derine inmeden bu yazımda konuya bölgesel açıdan bakmak istiyorum.

       Karaman'lı olarak da Karaman'daki bir çok değerlerimizi unuttuk. Karaman'lı olarak Mensucat nedir, ne idi unuttuk. Redif kışlasını unuttuk. Tapucak'taki, Abbas mahallesindeki çocukluğumuzu unuttuk.

       Hatta bayram sabahları içimize dolan sevinçlerimizi unuttuk…

       Ben bu yazımda Türk Dilinin başkenti diye övündüğümüz şehrimizin tarihi, kültürel değerlerini, tertemiz bir sevda ile hamur ederek, tandır başı sıcaklığı ile sizlere sunmak istedim. Dünü bu güne getirmek, biraz Karamanlıca biraz sevdalıca anlatmak istedim.

       Unutmaya karşı gösterilen bir çırpınışı bir şiirle anlatmak isterim size.

Esen kalın.

BEN SENİ KARAMAN'DA SEVDİM

Ben seni dokuz yaşımda tanıdım
Terlememişti daha bıyıklarım
Saçlarımda tek tel beyaz yoktu.
Kırık değildi kanadım,
Değildi bir yanım yarım
Ben seni nisanda sevdim.

Hani Tapucak'ta toprak damlı eviniz
Ön tarafı beyaz boyalı.
Dışı gibi içi de tertemizdi
Arkası komşuya dayalı,
Ben seni o zaman da sevdim.

Velesbitçi Ali Efendinin bahçesinden
Kırmızı elmalar çalardık.
Gelinaban görmeden
Mayalıya pekmez sürer,
Şebit ekmeğe helva sarardık
Ben seni tandır sıcağında sevdim.

Gece vardiyası çıkardı mensucattan
Köy otobüsleri gelirdi, birer birer
Bir simitçi çocuk geçerdi uzaktan
Redif Kışlasını sorardı, trenden inen asker.
Ben seni …

Sonra,
Aktekke de bir sarı gülün yanında
Karıştı,
Dualarına dualarım.
Bir gecenin sabahında
Yunûs’ta buluştu bakışlarımız.
Ve ben seni sende sevdim.

İkindi vaktinde Sakabaşında
Ezana bürünmüş minareler
Kızlar pencerelerde,
Kapı önünde kadınlar.
Tersine mi akıyor ırmaklar
Şimdi beni kim anlar!..
Ben seni taa… Dünde sevdim.

Ben seni,
Temmuzda uçsuz bucaksız
Altın renkli başaklarla döşenmiş
Buğday tarlalarında sevdim.
Beğenmedim hiçbir kokuyu
O toprak kokulu terini koklayalı…
Ben seni toz-dumanda sevdim.

Kar yağardı ya Atatürk parkına
Kuşlar doluşurdu ya çınar ağaçlarına
Aldırmazdım soğukmuş,
Aldırmazdım ayakkabım su almış
Ben seni bir karlı günde sevdim.

Dedengile gelirdin ya her bayram sabahında
Bayramlık eteğini göstermek için,
Beni beklerdin, cumbalı evin yeşil kapısında.
Seç, beğen derdin, topladığın şekerleri gösterir,
En güzelini bana verirdin.
Ben seni bayramda sevdim.

Ne çabuk ta geçmiş yıllar
Ben halâ dokuz yaşındayım…
Bir ömür sevdim seni, daha aşkın başındayım.
Ve halâ Tapucak’ta ,
Beyaz evin düşündeyim.
Çünkü ben seni…
Ben seni Karaman’da sevdim.



Bu sayfayı Ekle
| Başka...