Farklı bir dil bayramı dedim, namazda gözü olmayanın, ezanda kulağı olmaz sözü misali bayramla ilgisi olan veya kendini biraz olsun bu bayramın içinde bulanlar, bu farklı kutlamaları hissedecektir. En başta Dil bayramı ile Yunus Emre törenlerinin bir birinden ayrılmasıdır elbette. Buraya hiç girmeyeceğim. Bir fark da yıllardır Ankara ve İstanbul’da yapılan törenlerin bu yıl oralarda olmaması. (Bu konularda ileriki yazılarımda değineceğim)
Bayram ile ilgili hazırlık ve ilk kutlamaları hatırlayacak olursak, on gün öncesinden başlayan Konya yolunun güllerle süslenmesi, reklam panolarının sökülerek yenilenmesi, büyüklerimizin uğrak yeri olabilecek yerlerin bakımı, çevre düzeni ve yollarının asfaltlanması, Karamanoğlu Mehmetbey heykelinin Otogar kavşağına taşınması, şehrin A.Nihat Asya’nın kız kardeşimin gelinliği,şehidimin son örtüsü dediği Türk bayrakları ile süslenerek hummalı bir çalışma içine girildi.
Türk Dil Bayramının ilk gün Atatürk anıtına çelenk koyulmasıyla Türk dil parkındaki üçlü anıtta yapılan açılış töreni bu yıl Atatürk parkına kaydırılıverdi. Türk devletlerinin bayraklarının göndere çekilmesi önemli bir olay, bir kaç saat tehirli de olsa yapıldı. Bir kaç yıldır dil bayramlarının vazgeçilmesi olan Kültür sokağının açılışı sayın Cumhurbaşkanının gelmesi, konuşmalar ve ağırlanması derken araya kaynadı. İl dışından gelen misafirlerden sokaktaki çadırları pek gezen de olmadı. Zaten pek cazip hale de getirilemedi bu yıl. Bir de Türk Dil yürüyüşü varmış. Bayramın dördüncü günü elime geçen davetiyeye baktığımda gördüm. Kimler yürüdü, kim yürütüldü. Bu yürüyüşte araya kaynadı herhalde.
Karaman’ın Dil ve Kültür Başkenti ilan edilmesi çok önemli ve bir o kadar da yerinde bir olay. Geç kalınmış bir ilan, geç kalınmış bir sahiplenmeydi diye düşünüyorum. Karaman’ın Dil ve Kültür başkenti olması üzerinde durulmalı, devamlı olarak gündeme getirilmeli, gündemde tutulmalı.
Dil bayramı süresince devam eden Programların saat ve yer değişikliği bu kutlamalara eksi puan yazdırdı. Bir de hava muhalefeti olunca iyice su kattık kutlamalara. Eğlencelerin aşırıya kaçılmadan yapılması, bilimsel toplantılara ağırlık verilmesi çok önemliydi, çok olumluydu.
Ben de elinde geldiğince bu bayramı sahiplenmeye çalıştım. Gücümün yettiği kadar birkaç edebiyat-kültür ve sanat sitesinde haber yaparak, 21 Haziran tarihli Anayurt gazetesindeki yazı ile ve birkaç kültür ve sanat dergisine yazı ile il dışına duyurulmasına çalıştım. Vaktim oldukça bu dil bayramı programlarına katılmak için çabaladım, bazı akşamlar eve geç saatlerde döndüğüm oldu. Bir kaç edebiyatsever arkadaşımızla Kültür Sokağındaki karınca-kaderince oluşturduğumuz çadırımızla, bu bayramı, kültürümüzü ve özümüzü sahiplendiğimizi göstermeye çalıştık.
22 Haziran akşamı K.Kaynaş top sahasındaki Türk Dünyası müzik topluğunu severek izledim. Girişte bir izdiham filan yoktu. Bizi kurdeleli sandalyelere aldılar, bir ara arkama dönüp baktım. Salon boştu. Ama coşkulu, aklı başında bir seyirci vardı. Yani Müslüm Gürses seyircisi yoktu salonda. Sanatçılardan Kalamış şarkısını, Zeki Müren’in beklenen şarkısını dinledim. Kıbrıs türküsünü, Sonra bir Azeri türküyü ve “Kalenin Dibinde bir taş olaydım” diye başlayan o güzelim Kerkük türküsünü dinlerken tarifsiz haz aldım. Halk dansları topluluğu çok nefis bir ziyafet sundular. Bu arada birde Türk Dünyası Âşıklar Şöleni vardı. Havayı bir anda soğuttu. Kültür Bakanlığındaki arkadaşım Çoban Hüseyin Çemrek ve ekibi yeterince doyurucu bir program sergileyemediler. Kırgızistanlı bayan ozan zar-zor bir türkü ile programa katkı yaparken, Semah gösterileri bir saat sürdü. Dernek filemasını çıkaracaklarına üç-beş Türk devletinin bayağını çıkarmalarını beklerdim. Mamak’tan gelen bu ozanlar benim yirmi yıllık dostlarımdı ama ben üzülerek seyrettim kendilerini. Adına da Türk Dünyası Aşıklar Şöleni denilmiş. Vallahi çok bağlantı kuramadım.
Kültür Bakanlığından ozan istenmiş, onlarda bu ekibi görevlendirivermişler belli. Aynı şey -yıllar önce dernek başkanlığı yaptığında- benim de başına geldi.
Üzüldüğüm diğer bir nokta Türkçe olimpiyatları adı ile sunulan programdı. Ülkemizde eğitim gören ve kaldıkları yurttan toplanıp getirilmiş yabancı çocukların şiir ve dans gösterileri Türkçe olimpiyatları diye yutturuldu. Çocuklar bildiği kadar bir şeyler sunmaya çalıştılar. Çok üzüldüm. Bu iki programdan da eksi puan verdim Belediyeye.
Şair der ki:
"Ya bayramlar bayram olsun kurtulsun
Ya bayramlar takvimlerden yırtılsın"
Güzel şeyler yaşamadık mı. Elbette çok güzel yanları vardı. Namık Kemal Zeybek güzel bir konuşma yaptı. Zevkle dinledim. TDK Başkanı Şükrü Haluk Akalın, Prof.Yusuf Halaçoğlu ve diğer konuşmacıların programları çok güzeldi. Azerbaycanlı Şair ve yazar Bahdiyar Vahapzade'nin iki gün önce Ceyhan Belediyesi tarafından sergilenen tiyatro oyunu "Özümüzü Kesen Kılıç" çok güzel sergilendi. Dil Bayramıyla çok güzel örtüştü. Bu eseri seyredemeyenlerin çok şey kaçırdığını düşünüyorum. Tartan Evinde yapılacağı duyurulan ve Program başladığında Hatuniye'de olduğunu anladığım Tayfun Talipoğlu'nun TRT Televizyonundan sunulan programı çok uygun oldu. Türkçe ve Türk Dilinin konuşulması çok güzeldi.
İyisiyle kötüsüyle bir Türk Dil bayramını daha nihayetlendirdik sayılır.
Bütün bunlardan çıkardığım sonuç şudur. İstişaresiz bir dil bayramı, yeri zamanı ve sanatçısı günü birlik değişen programlardan oluşan bir bayram. Davetiyesinin dağıtılamadığı bir bayram, kimin çağrılıp kimin çağrılmadığın bilinmediği bir bayram… Bir çoğuna bizzat şahit olduğum sayısız organizasyon bozukluğu. Çok zaman yaşanan kopukluklar, misafirlerin zaman zaman aç kaldığı, akşam yemeği yiyemediği bir bayram yaşandı. Konukların Karaman caddelerinde kaybolduğu, ne zaman nerde olunacağını bilemedikleri bir bayram. Diğer taraftan Sivil Toplum Kuruluşlarının dışlandığı, halkın tam içine çekilemediği, insanımızın hangi programın nerede olduğunu bilmediği, bilemediği bir bayram. Karaman dışına pek duyurulamayan bir bayram. Elbette ki bunlar İstişaresiz yola çıkmaktan kaynaklanıyor. Bu bayramda pek çok şey atlandı veya unutuldu, unutturuldu.
Unutulmayan şeylerde var. Her zaman olduğu gibi ahbap-çavuş ilişkisi, birde Makas Ajans.
Bu olumsuzluklara rağmen şunu da söylemeliyim ki, geçtiğimiz yıllardaki kutlanan bayramlardan daha iyi idi. Emeği geçenleri kutlarım. Ama daha iyi olabilirdi. Çok daha iyi olabilirdi.
Nice Türk Dil Bayramlarına.
Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir
Yorum
Elinize sağlık....
Nefis bir yazı. Kutluyorum yazanı. Kim ne derse desin. Aynenn katılıyorum. İstişare sünnettir. Son bir haftada öğrendik bayram olduğunu. Birileri yanlışları haykırmalı.
Ne diyor M.Emin Yurdakul"
"Şairleri haykırmayan bir millet, sevenleri toprak olmuş öksüz çocuk gibidir"
Bizleri biliglendirerek gelecek yıllara ışık tutan Sayın Hikmet Elitaş Bey'i kutluyor, yüreğine, kalemine saygılar sunuyorum.
Sevda yürek işidir. Âşık olmayan gam'ı ne bilsin.